برخی از ما هرگز زندگی نمی کنیم، 

بلکه همیشه در انتظار زندگی هستیم. 

ما بجای اینکه همین امروز خوشحال باشیم، به امید یک آینده خوب و خوش نشسته ایم و به همین خاطر امروزمان را از دست می دهیم. 

ما وقت بیشتر می خواهیم، 

پول بیشتر می خواهیم، 

شغل بهتر می خواهیم،

 بازنشستگی می خواهیم، 

مسافرت و تعطیلات می خواهیم 

و امروز برای همین از دست خواهد رفت.

 و ما به این مسئله اصلا توجهی نمی کنیم.

 مهم نیست در آینده چه چیزی پیش می آید. 

اگر امروز می توانی غذا بخوری، از نور خورشید تابان لذت ببری و با دوستانت بگویی و بخندی پس خدا را شکر کن و از امروزت لذت ببر. 

به خاطرات بد گذشته نگاه نکن. 

و نگران آینده نباش. 

تو فقط در این لحظه، از زنده بودن خود مطمئنی،

 پس این شانس بزرگ را از دست نده و قدر آن را بدان.