بعضی از آدمها مثل یک آپارتمان هستند

مبله ... شیک ... راحت

اما دو روز که توش زندگی میکنی ، دلت تا سرحد مرگ میگیره

بعضی آدمها مثل یه قلعه هستند ،

خودت را می کشی تا بری داخلش ،

بعد می بینی اون تُو هیچی نیست

جز چند تا سنگ کهنه و رنگ و رو رفته

اما ...

بعضی ها مثل باغند

میری تُو ، قدم میزنی ؛ نگاه میکنی

عطرش رو بو می کشی ؛ رنگ ها رو تماشا میکنی

میری و میری آخری در کار نیست

به دیوار که رسیدی بن بست نیست

میتونی دور باغ بگردی

چه آرامشی داره ؛ همنفس بودن با کسیکه دلش دریاست و تو هرروز یه چیزی میتونی ازش یادبگیری چون روحش بزرگه

زندگیتون پر از اين آدما باشه