شیرها روش خاصی برای شکار دارند.
آنها از افراد سالخورده و بی‌چنگ و دندان برای شکار استفاده می‌کنند به این ترتیب که دسته‌ی شیرها، بز کوهی را در دره ای تنگ و باریک به دام می‌اندازند.
شیرهای جوان در یک سمت و شیرهای پیر در سمت دیگر دره جمع می‌شوند.
شیرهای پیر با آخرین توان با صدای بلند غرش می‌کنند و حیوانات درون مسیر با شنیدن صدای غرش به جهت مخالف می‌دوند و یکراست به دام شیرهای جوان منتظر می‌افتند.
حکایت ما نیز چنین است اگر به سمت ترس‌های خود برویم آسیبی به ما نخواهد رسید بلکه این فرار است که ما را به دام می اندازد.