سوره شعرا، آیات 119-122
✨ فأَنجَيْنَاهُ وَ مَن مَّعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ- ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِينَ - إِنَّ فِي ذَلِكَ لَآيَةً وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ- وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ؛
⇦ پس او و هر كه را در آن كشتى آكنده با او بود رهانيديم - آنگاه باقىماندگان را غرق كرديم - قطعا در اين [ماجرا درس] عبرتى بود و[لى] بيشترشان ايمان آورنده نبودند - و در حقيقت پروردگار تو همان شكستناپذير مهربان است.
★ چند نکته کوتاه:
√ دعاى انبیا و مظلومین مستجاب است. «فانجَیناه»
√ مؤمنین در پرتو انبیا بیمه هستند. «فانجَیناه و مَن معه»
√ جدایى از انبیا سبب هلاكت است. «ثمّ اَغرقنا بعدُ الباقین»
√ داستان نجات نوح و یارانش و غرق كفّار و مخالفان، نمودى از سنّت خداوند در یارى حقّ و سركوبى باطل است. «اِنّ فى ذلك لآیة»
√ اگر به كفّار مهلتى مىدهد، به خاطر رحمت است نه ناتوانى. «العزیز الرّحیم»