من یه اریبهشتی ام گاهى باید بغضم را بخورم ***

و اشکم را تف کنم

***که مبادا دل کسى بلرزد ***

حتى درتنهایى خودم حق اشک ریختن ندارم ***

چرا که قرمزى چشمهایم دل میشکند ***