دوست نداشته شدن، بهتر از کم دوست داشته شدنه، اونجوری لااقل آدم تکلیف خودشو میدونه، چیزی مثل چیزای نصفه نیمه نمیره روی اعصاب آدمو و آدمو بلاتکلیف نمیکنه..