خورشید که باشی...
هرروز می آیی و میروی
منظم و دقیق...کسی قدر تو را نمیداند!
درحضورت سایبانی جستجو میکنند
سایه را می پسندند و بر تو ترجیح می دهند...
با آنکه؛
تمام وجود و هست آن سایه از توست...
تمام زندگیشان را از تو دارند اما از تو روی بر میتابند! 
ولی ماه که باشی
یک شب هستی و یک شب نیستی
گاهی کامل و گاهی ناقص...
همه شیفته ات میشوند
برایت می سرایند
عزیزمی شوی
حال آنکه ماه هم
نور و زیباییش را از تو دارد...
 
خورشید باش
حتی اگر همه تو را نخواهند...
معدن نور
معدن بخشش
بگذار تا همه فکرکنند 
تکراری بودن وظیفه توست
...اما باز هم خورشید باش...
 
☀️☀️☀️☀️☀️☀️☀️