دنیا قشنگ تر بود اگر 
 
آدمها مثل سایه هایشان صاف و یکرنگ بودند!! 
 
بیشمارند آنهایی که نامشان آدم است... 
 
ادعایشان آدمیت... 
 
کلامشان انسانیت... 
 
رفتارشان صمیمیت... 
 
حال، باید دنبال یکی گشت که 
 
نه آدم باشد... 
 
نه انسان باشد... 
 
نه دوست و رفیق صمیمی... 
 
تنها صاف باشد و صادق... 
 
پشت سایه اش خنجر نباشد برای دریدن... 
 
هیچ نگوید... 
 
فقط همان باشد که سایه اش میگوید: "صاف و یکرنگ"