حضرت جعفر بن عقیل علیهما السلام

السَّلَامُ عَلَى جَعْفَرِ بْنِ عَقِيلٍ لَعَنَ اللَّهُ قَاتِلَهُ وَ رَامِيَهُ بِشْرَ بْنَ خُوطٍ الْهَمْدَانِيَّ
سلام بر جعفر بن عقیل، بزرگمردی از دودمان ولایت. سلام بر فدایی حسین علیهالسلام. سلام بر او که از جان گذشت و به جانان رسید.
جعفر بن عقيل بن ابى‏طالب، مادرش امُ‏البنين دختر نضره يا شقره است. وى پس از شهادت عبداللَّه بن مسلم بااهل خیام وداع کرد و در حالی که داغ شهادت بنی هاشم بر سینه اش سنگینی میکرد با چشمانی اشک بار و چهره ای برافروخته که گویای عطش فراوانش به شهادت بود خدمت امام حسین علیه السلام رسید و اذن میدان خواست ،حضرت برایش دعای خیر کردند وعازم ميدان شد و اين رجز را خواند:
انَا الْغُلامُ الأبْطَحِىُّ الطَّالِبى‏ مِنْ مَعْشَرٍ فى‏ هاشِمٍ وَغالِبٍ‏
وَنَحْنُ حَقّاً سادَةُ الذَّوائِب هذا حُسَيْنُ أَطْيَبُ الأَطائبِ‏
من جوان ابطحى طالبى هستم، از گروهى كه ميان بنى‏هاشم از نسل غالبند
ما از سادات سرشناسيم، اين حسين است پاك‏ترين پاكان‏
جعفر پس از جنگى دليرانه که یاد آور رشادت های عمویش امیرالمومنین علیه السلام بود پانزده تن از سپاه دشمن را به خاک ذلت کشاند و سرانجام، خود به وسيله بشر بن خُوط به شهادت رسيد.خدا قاتلانش را لعنت کند