فقط تبر نیست که به درخت میزند.
آب که پای درخت نریزی، میخشکد.
از درون میپوسد و خالی میشود. آنوقت به کوچکترین باد خزانی فرومیریزد.
عاشقان همیشه با زخم جفا و خیانت سرنگون نمیشوند.
بیشترشان آب نمیخورند.
همان دوستت دارمهای هر روزه، همان نگاهها و ملاحتها، همانها پایشان ریخته نمیشود که میمیرند.