گاهي چه دلگير ميشوي از خدا و گاهي چه بي اندازه دلت برايش تنگ ميشود؛
گاهي از حكمتش شاكي و گاهي راضي؛
گاهي مشكوك و گاهي مجذوب عدالتش ميشوي؛
گاهي از رگ گردن به تو نزديكتر و گاهي دور ميشود از تو؛
گاهي قدرتش در لبخند تو جاري ميشود و گاهي در گريه ات؛

خدا همان خداست،

كاش اينقدر ما، گاهي به گاهي نميشديم!