من خدایی دارم ، که در این نزدیکی‌ست . . .

نه در آن بالاها !

مهربان ، خوب ، قشنگ . . .

چهره‌اش نورانیست

گاه‌ گاهی سخنی می‌ گوید ،

با دل کوچک من ،

ساده‌تر از سخن ساده من

او مرا می‌فهمد‌ !

او مرا می‌خواند،

او مرا می‌خواهد ،

او همه درد مرا می‌داند . . .