آدم ها بعضی مثل نقاشی ِ منظره در قاب اند؛

تجسمِ زیبای یک رویا ...

بعضی ها عکس منظره در قاب اند؛

تصویرِ زیبای یک حقیقت ...

بعضی اما نقاشی نیستند ... عکس هم،

آن ها خود ِ منظره اند،

رویا نیستند،

که تصویرِ حقیقی ِ هیچ منظره ای هم ...

در آن ها می شود دوید،

دنبال پروانه رفت،

شعر خواند،

نفس کشید،

نم ِ هوا را احساس کرد ...