خداوند انگار

بعضی ها را خیلی با حوصله آفریده ...

از عشق ، از محبت ، صبر ، وفاداری ، معرفت به مقدارِ زیاد در وجودشان گذاشته ...

اصلا این بعضی ها انگار صرفا برای خوب شدنِ حالمان آمده اند ...

نه نقش بازی می کنند ، نه اَدا در می آورند .

وقتی تمامِ درها به رویت بسته می شود ، یک نگاهشان کافیست برای روزها آرامشت ...

یک حرفشان ، یک خنده شان کافیست تا غُصه از در و دیوارِ زندگیت پاک شود ...

شانه شان را که داشته باشی ، انگار تمامِ دنیا را یک جا داری ...

بی نهایت تکیه گاهند ، عجیب پناهگاه ...

بی توقع به دردت گوش می کنند و بی انتها حسِ خوب می بخشند ...

باور کنید اینها خیلی با حوصله آفریده شده اند .

فرقی نمی کند

پدر ، مادر ، همسر ، دوست یا ...

اگر یکی از اینها را کنارتان دارید ، خوشبختید ...

قدرش را خیلی بدانید ...