کاش از انگشت های دستمان یاد می گرفتیم یکی کوچک، یکی بزرگ یکی بلند و یکی کوتاه یکی قوی تر و یکی ضعیف تر اما هیچکدام دیگری را مسخره نمیکند

 

هیچکدام دیگری را له نمیکند و هیچکدام برای دیگری تعظیم نمیکند

آنها کنار هم یک دست میشوند و کار میکنند

چرا ما انسانها اگر از کسی بالاتر بودیم، لهش میکنیم

و اگر از کسی پایینتر بودیم او را میپرستیم

شاید بخاطر همینکه یادمان باشد

نه کسی بنده ماست نه کسی خدای ما

آری، باید باهم باشیم

و کنار هم آنگاه لذت یک دست بودن را میفهمیم