خاموش بودن ، نصف حکمت است.

تعقيب نکردن ديگران،نصف آرامش است.

مداخله نکردن در کار ديگران،نصف ادب است.

من از دنيا دريافتم که:

کسي که قوي تر بود؛ کمتر زور مي گفت.

کسي که راحت تر مي گفت اشتباه کردم  ، اعتماد به نفس بالايي داشت.

کسي که صدايش آرام تر بود،حرفهايش نفوذ بيشتري داشت.

کسي که خودش را واقعا دوست داشت، بقيه را واقعي تر دوست داشت.

و کسي که بيشتر طنز مي گفت؛ به زندگي جدي تر نگاه مي کرد.

به تعداد آدم هاي روي کره ي خاکي ، تفاوت فکر و نگرش وجود دارد !!

پس اين را بپذير :

کسي که تفکرش با تو متفاوت است ، دشمنت نيست ؛

انسان ديگري است با ديدگاهى ديگر.

فقط همين ... 

اگر فقط همين يک اصل را بپذيريم ، 

روابط مان بهتر خواهد شد.

و زندگى سرشار از آرامش توام با احترام و درک متقابل را تجربه خواهيم کرد .

 

به همين سادگي ....