بچہ ڪہ بودم، یهہ جوجہ داشتم. خیلۍ دوستش داشتم.

یہ روز گرفتمش جلو صورتم باهاش حرف بزنم

ڪہ یهو 

نوڪ زد توۍ چشمم.

خیلۍ دردم اومد.

تو عالم بچگۍ ڪلۍ بهش فحش دادم.

اما الاڹ میفهمم ڪہ تقصیر اوڹ نبود!

تقصیر خـــــودم بود!

هر وقت ڪسۍ ڪہ شعـــــور و فـــــهم درستۍنداره رو بہ خودت نزدیڪ ڪنۍ حتما بهت آسیب میزنہ!

ایـــــڹ یہ قانـــــونـــــہ..........