چـند وقـتـیـست …

هــر چــه مـی گــردم …

هیــچ حرفــی بهتـــــر از

سکــوتـــــــــــ پیدا نمی کنم…

نگـاهـــم امــا…

گاهــی حرفــــــــــ می زنــد…

گاهــی فریــاد می کشـــد…

و من همیشـــــه به دنبــــال

کســـی میـگـردم …

کــه بفهمــد یکــــــ نگـــاه خستـــه …

چــه میـخـواهــد بـگـویـد …!