گويا پروردگارت را مى‌بينى

چون براى نماز آماده شدى، مى‌بايست كه قلبت نزد نماز بوده و از هر وسوسه‌اى فارغ باشد و ببين كه در پيشگاه چه كسى ايستاده‌اى و با كه سخن مى‌گويى.

و شرم دار از اينكه با مولايت با دلى غافل و قلبى مملو از وسوسه‌هاى دنيايى و... سخن بگويى.

و بدان كه او بر باطن تو مطلع بوده و به قلبت ناظر است،‌ و نمازت باندازه خشوع و تواضع و تضرع و زارى تو پذيرفته مى‌گردد.

در نماز چنان به عبادت حق روى آور كه گويا پروردگارت را مى‌بينى... .

 

 

منهاج‌النجات،‌ ملامحسن فيض كاشانى/ص88