بخشی از نامه دانشجویان دانشگاه شاهد به سیدحسن خمینی درباره بازسازی حرم امام(ره)؛

-تصاویر و عکس هایی که منتشر شده است نشان از دمیدن روحی از اشرافیت در بنای ساده حرم امام عزیز است. خوی اشرافی گری و خوی کاخ نشینی همواره در نگاه امام خمینی مذموم و منفور بوده است. چه آنکه ایشان در اوج سال های جنگ یعنی سال 62 به صراحت اینگونه کاخ نشینی را مورد نقد قرار می دهند :« آن روزی که دولت ما توجه به کاخ پیدا کرد، آن روز است که باید ما فاتحۀ دولت و ملت را بخوانیم. آن روزی که رئیس جمهور ما خدای نخواسته، از آن خوی کوخ‏نشینی بیرون برود و به کاخ ‏نشینی توجه بکند، آن روز است که انحطاط برای خود و برای کسانی که با او تماس دارند پیدا می‏شود. آن روزی که مجلسیان خوی کاخ‏نشینی پیدا کنند خدای نخواسته، و از این خوی ارزندۀ کوخ‏نشینی بیرون بروند، آن روز است که ما برای این کشور باید فاتحه بخوانیم. ما در طول مشروطیت از این کاخ‏نشینها خیلی صدمه خوردیم. مجلسهای ما مملو از کاخ‏نشین بود و در بینشان معدودی بودند که از آن کوخ‏نشینها بودند، و همین معدودی که از کوخ‏نشینها بودند از خیلی از انحرافات جلو می‏گرفتند و سعی می‏کردند برای جلوگیری. آن روزی که توجه اهل علم به دنیا شد و توجه به این شد که خانه داشته باشم چطور، و زرق و برق دنیا خدای نخواسته در آنها تأثیر بکند، آن روز است که باید ما فاتحۀ اسلام را بخوانیم.» 01/01/1362