چرا انسان مومن گناه می‌کند؟

 

نفس زمانی که به وسیله عقل عملی عصاره عقل نظری را به جان خود گره می‌زند گاهی محکم گره می‌زند که حاصل آن ایمان مستقر و محکم است و گاهی نیز سر انگشتی گره می زند که حاصل آن ایمان مستودع می‌شود.

 

حضرت آیت‌الله جوادی آملی در سلسله جلسات درس تفسیر خود در تفسیر آیات 13 تا 14 سوره «شوری» روز یک‌شنبه 3 خرداد، بیان کرد: در درون انسان شئون گوناگونی وجود دارد که برخی مسئول اندیشه و علم هستند و برخی مسئول انگیزه و عمل، ایمان از وظایف عقل عملی است و کاری به عقل نظری ندارد، عقل نظری فقط می‌فهمد و درک می‌کند اما قبول و پذیرش یا رد و انکار تحت عقل عملی است بنابراین خداشناسی در حوزه عقل نظری است اما ایمان و کفر در حوزه عقل عملی. همانطور که علم و دانش درجه و مراتبی دارد ایمان نیز درجه و مراتبی دارد، نفس زمانی که به وسیله عقل عملی عصاره عقل نظری را به جان خود گره می‌زند گاهی محکم گره می‌زند که حاصل آن ایمان مستقر و محکم است و گاهی نیز سر انگشتی گره می زند که حاصل آن ایمان مستودع می‌شود. ایمان مستقر تا لحظه مرگ دوام دارد اما ایمان مستودع گاهی هست و گاهی نیست. ایمان ضعیف با معصیت همراه می‌شود اما ایمان قوی با معصیت همراه نمی‌شود چرا که ایمان وقتی قوی باشد با هیچ حادثه تلخ یا شیرینی نمی‌لرزد. بنابراین اگر گاهی ایمان با معصیت همراه هست به این دلیل است که گره عقیده و باور محکم نیست.