1) سنايي غزنوي و مبارزه ظلمت‌ستيزان با ظلمت‌پرستان

حكيم سنايي (متوفي 525يا545 ه. ق) با كمال ارادت به خاندان پيامبر(ص) اميد داشت كه اين ارادت به آنان و بيزاري از بني اميه موجب رستگاري او شود و با دوستي علي(ع) و دو فرزندش حسنين(ع) به بهشت برين وارد گردد.

دو سبب را اميد مي‌دارم

گرچه آلوده و گنهكارم

كه نجاتم دهي بدين دو سبب

زين چنين جمع بي‌خبر يارب

آن يكي حب خاندان رسول

حب آن شير مرد جفت بتول

و آن دگر بغض آل بوسفيان

كه از ايشان بدو رسيد زيان

مر مرا زين سبب نجات دهي

وز جهنم مرا برات دهي

مايه من به روز حشر اين است

ظن چنان آيد كه اين دين است3

ابيات فوق بيان كننده دو اصل تولي و تبري است، تولي نسبت به حسين(ع) و تبري از يزيد و قاطبه بني اميه. مضاف بر اين كه محبت حسن(ع) و حسين(ع) مايه نجات و دستيابي به بهشت الهي است.