بررسي تاثير آني ماساژ و موبيليزاسيون ناحيه پا و مچ پا بر روي شاخص هاي تعادلي افراد سالمند

مقدمه و اهداف: افتادن و آسيب هاي متعاقب آن يکي از بزرگترين چالش هاي سالمندان است. ارائه روش هايي جهت بهبود شاخص هاي تعادلي افراد سالمند و جلوگيري از افتادن آنها، از اهداف مهم نظام سلامت جامعه است. هدف از اين مطالعه بررسي تاثير ماساژ و موبيليزاسيون ناحيه پا و مچ پا بر تعادل سالمندان مي باشد.
مواد و روش ها: در اين مطالعه مردان و زنان داوطلب بالاي 60 سال به صورت تصادفي در دو گروه 15 تايي مورد مطالعه قرار گرفتند. در گروه مداخله، پروتکل درمان شامل انجام 20 دقيقه ماساژ و موبيليزاسيون در ناحيه پا و مچ پا بود و در گروه شاهد از دياترمي موج کوتاه به صورت خاموش روي ناحيه مچ پا و کف پا به مدت 20 دقيقه استفاده شد. در اين مطالعه افراد در هر گروه با دو آزمون تعادلي باليني «ايستادن بر روي يک پا» و «رساندن دست ها به طرفين» قبل از شروع پروتکل و بعد از آن، مورد ارزيابي قرار گرفتند و نتايج قبل و بعد مقايسه شد.
يافته ها: يافته ها نشان داد پس از انجام 20 دقيقه ماساژ و موبيليزاسيون پا و کف پا، در آزمون «ايستادن بر روي يک پا» به طور معني دار تعادل در گروه مداخله بهبود مي يابد (P<0.05) و اثر متقابل بين زمان و گروه نيز در آزمون «ايستادن بر روي يک پا» با P<0.01 در گروه مداخله معني دار بود. در آزمون «رساندن دست ها به طرفين» اگر چه تفاوت معني داري قبل و بعد از مداخله در دو گروه مشاهده نشد. اما از نظر عددي افزايش مسافت رساندن دست ها به طرفين در گروه مداخله ديده شد. اثر متقابل بين زمان و گروه در گروه مداخله با P<0.01 معني دار بود.
نتيجه گيري: با توجه به نتايج بدست آمده ماساژ و موبيليزاسيون ناحيه پا و مچ پا اثرات مثبت آني بر روي تعادل سالمندان دارد و در صورتي که مطالعات آتي تداوم اين اثرات را تاييد نمايد مي تواند به عنوان روشي آسان و ارزان جهت بهبود شاخص هاي تعادلي سالمندان معرفي گردد.