نقص بازشناسي بيان چهره اي خنثي بين کودکان داراي اتيسم عملکرد بالا در مقايسه با همتايان بهنجار 7 تا

مقدمه و اهداف: افراد مبتلا به اختلال طيف اتيسم 32 به احتمال زياد به دليل نقص در بازشناسي هيجان چهره نيز دچار نقصان در مهارتهاي بين فردي و اجتماعي مي شوند. مطالعه حاضر مقايسه اين توانايي بين مبتلايان 11-7 ساله مبتلا به اتيسم با سطح عملکردي بالا با همتايان بهنجار بود. مقايسه حالت خنثي براي اولين بار صورت گرفت.
مواد و روش ها: در اين مطالعه 27 کودک مبتلا به اتيسم با سطح عملکردي بالا و 27 کودک بهنجار پسر 11-7 ساله شرکت کردند که از نظر سن و هوش (عملي، کلامي و کلي) همتا بودند. مقايسه بازشناسي حالت خنثي و هيجانات ترس و تعجب با استفاده از تکليف محقق ساخته در قالب نرم افزار MATLAB انجام شد. يافته ها توسط دو آزمون آماري ANOVA اندازه گيري متواتر و تي زوجي، با نرم افزار SPSS نسخه 19 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: دو گروه از نظر بازشناسي هيجانهاي چهره، تفاوت معني داري باهم داشتند p=0.009) و 7.288 =(1.50)F) . تفاوت در بازشناسي حالت خنثي و زماني که جنسيت تصوير مونث بود مشاهده شد. بين زمان واکنش دو گروه تفاوت معني داري مشاهده نشد ( P=0.051،F(1.50)=4.002) اين تفاوت فقط در تصاوير مذکر هدف مشاهده شد (p=0.025، t=-2.305)، (p=0.035، t=-2.160)، (p=0.011، t=-2.654).
بحث و نتيجه گيري: کودکان مبتلا فقط در بازشناسي حالت چهره خنثي و جنسيت مونث تصوير هدف، ضعيف تر عمل کردند و زمان واکنش آنها در تصاوير مذکر نيز بيشتر بود.