کتابچه ی دعای کمیل باهاش بود.
 
بعد از هر نمـــازی؛
 
فرازهایے از دعــا را مےخواند.
 
یک بار به شوخے بهش گفتم :
 
آقا محمد، دعای کمیل ما شب های جمعه است؛ چرا شما هـــر روز بعد از هر نمازی دعا مےخـــــوانی ؟
 
گفت : مگر انسان فقـــط شب های جمعه به خـــــدا نیـــاز دارد ؟!
 
ما هر لحــــظه به خدا احتـیاج داریم !
 
دعــــــا کردن،
 
پاســـخ به همین نـــیاز ماست.
 
شهید محمدباقر حبیب اللهی