.. یکبار دیگر آسمان گرفت و خنجر تبار قابیل، خورشیدی دیگر را که در ابتدای طلوع خود بود، بر سجاده ی خون از پای انداخت.

رسول صلی الله علیه و آله از تنهایی درآمد،

و علی علیه السلام، غربت خود را به سوگ نشست

و حرامیان سرمست، که علی علیه السلام تنها شد،

چون بی همتا شد.