آن زمان در وسط کوچه شدم، نقش زمین…
تکیه کردم به قد همچو عصای حسنم…
با همان دست که بشکست، نوشتم با خون…
نام این کوچه بوود، کرب و بلای حسنم…!
******************************
سلام بر بانوی قد خمیده زهرای مرضیه(س)