پاسخ به:پاورچین...پاورچین...

زندگی ، رسم پذیرایی از تقدیر است
وزن خوشبختی من ، وزن رضایتمندی ست 
زندگی شاید ، شعر پدرم بود که خواند
چای مادر ، که مرا گرم نمود
نان خواهر ، که به ماهی ها داد . . .
زندگی شاید آن لبخندی ست ، که دریغش کردیم 
زندگی زمزمه پاک حیات ست ، میان دو سکوت
زندگی ، خاطره آمدن و رفتن ماست 
لحظه آمدن و رفتن ما ، تنهایی ست 
من دلم می خواهد
قدر این خاطره را دریابیم . . .