0

دادگاه بلخ

 
mahdiye
mahdiye
کاربر برنزی
تاریخ عضویت : مرداد 1388 
تعداد پست ها : 189
محل سکونت : اصفهان

دادگاه بلخ
سه شنبه 17 شهریور 1388  10:48 AM

وقتی گالیله در اثر شکنجه و تهدیدات کلیسا مجبور شد به اشتباه خود پی ببرد و
  به صاف بودن کره زمین " اعتراف" کند، یکی از شاگردان گالیله به سمت او آمد و  
 
تف بر زمین انداخت و گفت: تف به سرزمینی که قهرمان ندارد
.  
 
گالیله در جواب گفت
:  
 
تف به سرزمینی که به قهرمان احتیاج دارد

                                                                           
                                           
                                                                           
                                                     دیوان بلخ
                                                                 
دیوان بلخ کنایه از هر محضر یا مرجعی است که قضاوتش از روی منطق و عقل و در
   
نتیجه بر اساس حق و عدالت نباشد..جمله ی (مگر اینجا شهر بلخ است؟) درست هم
   
معنی با این عبارت است که می گویند: (مگر اینجا شهر هرت است؟) و چرا راه دور
 
برویم، حتما ً همه ی ما این شعر را شنیده ایم که می گوید
:  
                                                                           
   
گنه کرد دربلخ آهنگری/ به ششتر زدند گردن مسگری
                           
 
ازدیوان بلخ حکایت های مختلفی نقل کرده اند که همه خواندنی هستند از این
     
 
قبیل

 
حکایت

                                                                           
                                                                           
 
مسافری در شهر بلخ جماعتی را دید که مردی زنده را در تابوت انداخته و به سوی

 
گورستان می برند و آن بیچاره مرتب داد و فریاد می زند و خدا و پیغمبر را به  
 
شهادت می گیرد که ( والله، بالله من زنده ام! چطور می خواهید مرا به خاک
     
 
بسپارید؟  )

 
اما چند ملا که پشت سر تابوت هستند، بی توجه به حال و احوال او رو به مردم
   
 
کرده و می گویند:  پدرسوخته ی ملعون دروغ می‌گوید. مُرده
!  
                                                                            
 
مسافر حیرت زده حکایت را پرسید. گفتند: این مرد فاسق و تاجری ثروتمند و
     
 
بدون وارث است. چند مدت پیش که به سفر رفته بود، چهار شاهد عادل خداشناس در
 
 
محضر قاضی بلخ شهادت دادند که ُمرده و قاضی نیز به مرگ او گواهی داد. پس یکی
 
 
از مقدسین شهر زنش را گرفت و یکی دیگر اموالش را تصاحب کرد. حالا بعد از مرگ

 
برگشته و ادعای حیات می کند. حال آنکه ادعای مردی فاسق در برابر گواهی چهار  
 
عادل خداشناس مسموع و مقبول نمی افتد. این است که به حکم قاضی به قبرستانش
   
 

  می‌بریم، زیرا که دفن میّت واجب است و معطل نهادن جنازه شرعا ً جایز نیست !  

 

باران خواهد باريد ... باران خواهد باريد

و من زير باران خيس ميشوم

نياز دارم پاک شوم فراموش شوم

 

 
 

خيسم از خوشبختي 

چتري دهيد مرا!!!  

تشکرات از این پست
دسترسی سریع به انجمن ها