پير طريق

بنام عزت بخش


پير طريق

اكنون كه اين نوشتار را بر روي كاغذ با سر برگ هتلي در مشهد مقدس به رشته تحرير در مي آورم حرم مطهر امام هشتم ( ع ) روبروي من و كسوف جزيي بامداد امروز را پشت سر گذاشته ايم و در آستانه سال نو خورشيدي مناسب ديدم چند خطي در مورد مرد هلال ايران بنويسم .

دوستان عزيزم آقايان مهندس مير سعيد و رستمي در روزهاي گذشته وصف استاد كرده اندو من با نگاهي ديگر وكلماتي ناتوان از بيان احساسات اين شاگرد در مورد استاد سخن مي گويم .

مهندس محمد رضا صياد ايثار گري است كه در زندگي فردي با گذشت و تلاش و در جامعه علمي باتوان و تواضع حضور پيدا كرده است . فراموش نمي كنم سالهايي كه نه بازار نجوم رونقي داشت ونه نگاه به كمان ابروي آسماني واين مرد بزرگ به محاسبه و نشر اطلاعات هلال مي پرداخت و جزو معدود نورهايي بود كه در آسمان علم اختر شناسي آماتوري مي درخشيد . مهندس صياد همواره بر آماتور بودن خود تاكيد داشتند. ايشان درس فروتني را قبل از درس نجوم فرا گرفته بودند و به آن عمل مي كردند . اخلاق عملي استاد درس كاملي براي درك مقام استاد وشاگرد وتواضع و صميميت در اقيانوس بي انتهاي دانش بوده و مي باشد. اما در اين ميان نبايد نقش والاي همسر محترمه و اعضاي خانواده ايشان را در موفقيت هاي استاد صياد نيز فراموش كرده و از آن بگذريم.آناني كه از اوليه ترين مواهب شايد گاهي اوقات بي بهره مانده و يا درحسرت ديدار استاد بودند تا مهندس صياد با فراغت به تلاشهاي علمي خود بپردازند.

اين افتخار بر بنده بس كه براي اولين بار در كشورهنگامي كه به اجراي ايده نو بزرگداشت چهره هاي در قيد حيات و پرتلاش پر داختيم ، از مقام استاد صياد در محفلي آسماني در فرهنگسراي بهمن تجليل نموديم . به دنبال آن مركز نجوم دانشگاه حديث نيز به اين مهم پرداخت . هميشه دوستان استاد خود را مفتخر به شاگردي ايشان دانسته و مي دانند.سخندرمورداستادصيادبسياروكسينيستكهويژگيهايعلميواخلاقياوراحت يبرايلحظاتيدركنكردهباشدودرايننوشتارمبنايخودمرابربازنشستهشدنايشانازژئوفي زيكنميدانم چراكهدرچارچوبادا ريوباگذشتزمانمشخصياينفصلزندگيهرشاغلآغ ازميشود،امامسلمميدانممهندسصيادبادانشوتجربهساليانفعاليت،اكنوندراوجتوانبرايه دايتعلمياخترشناسانجوانهستندواهاليرويتدرهرسنوساليميبايستتابعوهمراهاينپيرطريقباشند

افتخار به نام آماتور ، اتحاد وصميميت را كه از تاكيدات و علائق ديرينه مهندس صياد است بياموزيم و بدان عمل كنيم و جامعه امروز نجوم آماتوري كشور را كه از هر روز ديگري بيشتر نيازمند اتحاد ، يگانگي و اجراي برنامه هاي ترويجي در كنار يكديگر و فراتر ازآن، كارهاي پژوهشي مشترك است را با در كنار هم بودن به اعتلاي واقعي و در خور برسانيم .دوستان دارا بودن صميميت و تواضع اصلاً مشكل نيست و وحدت ، سازندگي و نهايتاً افتخار را براي ايران و ايراني در جامعه جهاني بدنبال خواهد داشت . به نظربنده استاد صياد در همراهي خالصانه و بدور از تفاوت با كليه گروهها و مراكز نجومي كه به محبوبيت ايشان نيز انجاميده است ،به اين اصل مهم از كلام معروف حضرت مولانا عمل نموده اند كه مي فرمايد:

مي گريزي ز من كه نادانم

يا بياميز يا بياموزم

يا تو با درد من در آميزي

يا من از تو دوا بياموزم

بجايبياناحساساتوياتوضيحواضحاتوحسرتوارستهبودنمردبزرگيهمچونجنابآقايمحمدرضاصياد،بهترنيستعملاً رهروبودنخودرااثباتوحالكهتازهدرساولنجومرافراگرفتهايم،درستواضعشاگرددربرابراستادوتكريمپيشكسوتانراعملاً درزندگيخودپيادهكنيم؟

و در پايان به استاد عرض مي كنم: اي مرد،اي پير طريق از كلاس درست ، بهره ها برديم ودرس تواضع و وحدت را نيز از نور وجودت جذب كرديم و حال از صميم قلب مي گوييم كه دوستت داريم وعملاً راهت را در كنارت ادامه خواهيم داد