0

آیه‌ی «أمّن‌ یجیب»

 
moradi92
moradi92
کاربر طلایی1
تاریخ عضویت : مرداد 1392 
تعداد پست ها : 3481

پاسخ به:آیه‌ی «أمّن‌ یجیب»
دوشنبه 21 مهر 1393  3:50 PM

از امام صادق (عليه السّلام) روايت شده كه وقتى آيه: «امَّنْ يُجِيبُ الْمُضْطَرَّ اذا دَعاهُ وَ يَكْشِفُ السُّوءَ »را تلاوت فرمود، از حضرت سؤال شد چرا ما دعا مى‏كنيم و دعايمان مستجاب نمى‏شود؟

حضرت فرمود: چون شما كسى را مى‏خوانيد كه او را نمى‏شناسيد و چيزى مى‏خواهيد كه آن را درك نمى‏كنيد. (ترجمه‏اخلاق مرحوم شبر، ص107)


نكته بعدي كه لازم به ذكر است اين است كه مي‌دانيم خداوند متعال اسماي حسنايي دارد كه « وَ لِلَّهِ الْأَسْماءُ الْحُسْنى‏ فَادْعُوهُ بِها وَ ... (اعراف-180): و نامهاى نيكو به خدا اختصاص دارد، پس او را با آنها بخوانيد ...» و مي‌دانيم هر اسمي از اين اسامي حسناي حضرت حق، مجرايي براي جريان فيض الهي در عالم وجود است. بنابراين به طور مثال «المجيب»‏ يعني هو الذي يجيب المضطر و يغيث الملهوف إذا دعياه (المقام‏الأسنى‏في‏تفسيرالأسماءالحسنى ص : 46 ) پرواضح است مريضي كه دستش از همه جا كوتاه شده و به هيچ كس اميدي ندارد با همه وجود به اسم «الشافي» توسل جسته و با قرائت اين آيه شريفه از خدايي كه مجيب دعاي مضطرين و كاشف كرب مكروبين است استمداد نمايد. البته بايد بدانيم هر ذره اي از ذرات عالم، عين فقر به حضرت حق است و با زبان اضطرار، خداي متعال را با اسمي از اسماي حسنايش مي خواند كه مناسبت با وضع و حال او دارد.

با اين توضيح شايد قدري بتوان معناي اين آيه شريفه را فهميد كه خداوند مي‌فرمايند:« تُسَبِّحُ لَهُ السَّماواتُ السَّبْعُ وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ فيهِنَّ وَ إِنْ مِنْ شَيْ‏ءٍ إِلاَّ يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَ لكِنْ لا تَفْقَهُونَ تَسْبيحَهُمْ إِنَّهُ كانَ حَليماً غَفُوراً (الاسراء – 44): آسمانهاى هفتگانه و زمين و هر كس كه در آنهاست او را تسبيح مى‏گويند، و هيچ چيز نيست مگر اينكه در حال ستايش، تسبيح او مى‏گويد، ولى شما تسبيح آنها را درنمى‏يابيد.» به راستى كه او همواره بردبار و آمرزنده است.»


بنابراين اگر كسي به هنگام بروز شدائد و نزول باران سختيها و مشكلات (و نه فقط در خصوص مريضيهاي جسمي) با تمام وجود به درگاه حضرت حق دعا كند و گشايش و عافيت طلبد، يقينا اين تضرع و استدعاي او بي‌جواب نمي‌ماند، چراكه خود خداوند مي‌فرمايند: «أمّنْ يجيبُ المضطرّ إذا دعاهُ و يكشفُ السوء» در حديث صحيحي از حضرت سجاد (عليه‌السلام) نقل شده است كه : «الدعاء يدفع البلاء النازل و ما لم ينزل: دعا، بلاي نازل شده و نازل نشده را دفع مي‌نمايد»


بنابراين هرچند ما روايت مستقلي در مورد خواندن آيه «امن يجيب» براي رفع مرض و شفاي مريض نيافتيم اما با اين توضيحات روشن شد كه توسل به اين آيه شريفه در هر مقام اضطراري همچون مريضي و ابتلائات جسمي بسيار مناسب و بلكه ضروري‌ست.

 

(لوح فشرده پرسمان، اداره مشاوره نهاد نمايندگي مقام معظم رهبري در دانشگاه ها، كد: 51/100114112)

کاش میشد زمان چند سال، به عقب برگرده!!

اون وقت، حتماً یه راه دیگه رو میرفتم و الان اینجای زندگی نبودم!!

 

تشکرات از این پست
omiddeymi1368
دسترسی سریع به انجمن ها