معیار ازدواج شما چیست؟

9- عشق واقعی در ازدواج تجربه می شود.

انواع مختلفی از عشق وجود داره:

الف: عشق یک‌طرفه؛ که بدترین نوع عشقه.

ب: عشق افلاطونی؛ این عشق به رابطه احساسی یا جنسی میان دو نفر نیازی نداره. این عشق میتونه بین دو دوست برقرار باشه. این عشق پاک و ساده را میتونیم در طول روز با دوستان و اطرافیان خود تجربه کنیم.

ج: عشق به خود؛ انسان اوّل باید بتونه عاشق خودش بشه تا بتونه به فرد دیگری مهرورزی کنه. وقتی با خودمون مهربان نباشیم، نمیتونیم با دیگران هم خوب باشیم.

د: عشق شهوانی؛ به این حس در واقع نمیشه نام عشق داد. بیشتر نوعی جاذبه جسمانیست که تصویری در ذهن دو طرف ایجاد میکنه و سریع هم برطرف میشه.

هـ: عشق ناب؛ این عشق موجب میشه تا خالصانه، بی دریغ و دائمی یک انسان دیگر را همه جانبه دوست داشته باشیم. وقتی عاشق و معشوق هر دو در این حالت باشند، شادترین و بهترین نوع عشق را تجربه می کنند.

و: عشق نوجوانی؛ وقتی در سن رشد هستیم و احساساتمان در حال شکل گیریست، ممکن است دچار عشق های بچه‌گانه بشیم. عشقهایی که بسیار پاک اما در عین حال بسیار هم سطحیند.

ز: عشق تخیّلی؛ برخی از انسانها فانتزیهای جالبی دارند و به طور مثال، عاشق هنرپیشه فلان فیلم محبوب خود میشن. همه عکسها و پوسترهای او را جمع آوری می کنند. در مورد او هر مطلب و خبری منتشر شود، دنبال می کنند و حتی در خیالات خود با او بیرون هم می روند.

دوستی به علاوه کشش جنسی بهترین نشانه عشق حقیقی است.

صبر و گذشت نشانه های عشق واقعی هستند.

عشق واقعی موجب خوشحالی آدم ها می شود. هر فردی عشق را به گونه ای در وجود خود تجربه می کند. اما به صورت کلی عشق، رابطه ای است که در انتها به ازدواج و بچه دار شدن و بودن دائمی عاشق و معشوق در کنار هم منجر می شود.

عشق قبل از ازدواج بیش از حد اهمیت داده می شود و هیچ توجهی به بعد از آن نمی شود. این به آن خاطر است که عشق مثل اندام های درون بدن انسانها، درون او رشد نمی کند یا توسط یک هورمون خاص در بدن ترشح نمی شود. عشق فقط با تمرین در طولانی مدت است که به وجود می آید. و ازدواج برای زوج ها فرصت های خیلی زیادی را برای تمرین آن فراهم می کند.