☂☂ دلنوشته های پاییزی ☂☂

پاییز محزونی

 که در خون تو می خواند

 گامی به تو نزدیک و گامی دور

آرام همراه تو می آید

 روزی تمام باغ را

 تسخیر خواهد کرد

ای روشن آرای چراغ لالگان

 در رهگذار باد

با من نمی گویی

آن آهوان شاد و شنگ تو

 سوی کدامین جوکنارانی گریزان اند ؟

آه

 شب های باران تو وحشتناک

شبهای باران تو بی ساحل

شب های باران تو از تردید

و از اندوه لبریز است

 من دانم و تنهایی باغی

که رستنگاه آوای هزاران بود

وینک

 خنیاگرش خاموش

و آرایه اش

 خونابه ی برگان پاییز است...

شاعر:شفیعی کدکنی