☂☂ دلنوشته های پاییزی ☂☂

من از پاییز می نویسم از پاییزی که فقط

سه مداد دارد

 برای نقاشی،سرخ و نارنجی و زرد

 میان بغض تولد لحظه های بی قراری ام

 همیشه کسی است

برای آمدن که هرگز نیامده است

 و من به پاییز گفته ام که اگر او بیاید حتما

 مداد رنگی هایی که او کم دارد برایش

 خواهم آورد

 تا بهار دیگر دلش را نسوزاند با رنگ

 و من و پاییز بیست و هفت پاییز است

که او ،را

 از پشت بید مجنون هایی که به باد باج

نمی دهند صدا می زنیم

 و او هنوز نه عشق آورده است

 نه مدادرنگی

و من نمی دانم چرا به پاییز قول داده ام که

 او آن عصری می آید

که مداد ارغوانی هم ساخته باشند برای

 نقاشی،که پاییز سر باشد از بهار،

و او دلش به این خوش است که یک

 روزمدادی خواهد داشت

از جنس سفر طلایی درد های

بر باد رفته اش

من و پاییز می دانیم که اواهل بهار است

 و یک روز که در هیچ تقویمی نیست

برای من رسیدن و برای او مداد رنگی

خواهد آورد

آمدنش را با فانوس و دعا و بوسه و سنگ

فرش مرمری از عشق

به انتظار می نشینیم

از حالا تا بیاید من شاعری می کنم

و پاییز نقاشی...