با هم قرآن بخوانیم

إِنَّ الَّذِينَ لَا يُؤْمِنُونَ بِالْآخِرَةِ لَيُسَمُّونَ الْمَلَائِكَةَ تَسْمِيَةَ الْأُنثَى﴿٢٧﴾

در حقيقت، كسانى كه آخرت را باور ندارند، فرشتگان را در نامگذارى به صورت مؤنّث نام مى‌نهند. (۲۷) 

 وَمَا لَهُم بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِن يَتَّبِعُونَ إِلَّا الظَّنَّ وَإِنَّ الظَّنَّ لَا يُغْنِي مِنَ الْحَقِّ شَيْئًا ﴿٢٨﴾

و ايشان را به اين [كار] معرفتى نيست. جز گمان [خود] را پيروى نمى‌كنند، و در واقع، گمان در [وصول به‌] حقيقت هيچ سودى نمى‌رساند. (۲۸) 

 فَأَعْرِضْ عَن مَّن تَوَلَّى عَن ذِكْرِنَا وَلَمْ يُرِدْ إِلَّا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا ﴿٢٩﴾ 

پس، از هر كس كه از ياد ما روى برتافته و جز زندگى دنيا را خواستار نبوده است، روى برتاب.(۲۹)

ذَلِكَ مَبْلَغُهُم مِّنَ الْعِلْمِ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اهْتَدَى ﴿٣٠﴾ 

 اين منتهاى دانش آنان است. پروردگار تو، خود به [حال‌] كسى كه از راه او منحرف شده داناتر، و او به كسى كه راه يافته [نيز] آگاه‌تر است. (۳۰) 

وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ لِيَجْزِيَ الَّذِينَ أَسَاؤُوا بِمَا عَمِلُوا وَيَجْزِيَ الَّذِينَ أَحْسَنُوا بِالْحُسْنَى ﴿٣١﴾ 

و هر چه در آسمانها و هر چه در زمين است از آن خداست، تا كسانى را كه بد كرده‌اند، به [سزاى‌] آنچه انجام داده‌اند كيفر دهد، و آنان را كه نيكى كرده‌اند، به نيكى پاداش دهد. (۳۱) 

الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبَائِرَ الْإِثْمِ وَالْفَوَاحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ إِنَّ رَبَّكَ وَاسِعُ الْمَغْفِرَةِ هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنشَأَكُم مِّنَ الْأَرْضِ وَإِذْ أَنتُمْ أَجِنَّةٌ فِي بُطُونِ أُمَّهَاتِكُمْ فَلَا تُزَكُّوا أَنفُسَكُمْ هُوَ أَعْلَمُ بِمَنِ اتَّقَى ﴿٣٢﴾

آنان كه از گناهان بزرگ و زشتكاريها -جز لغزشهاى كوچك- خوددارى مى‌ورزند، پروردگارت [نسبت به آنها] فراخ‌آمرزش است. وى از آن دم كه شما را از زمين پديد آورد و از همان‌گاه كه در شكمهاى مادرانتان [در زهدان‌] نهفته بوديد به [حال ]شما داناتر است، پس خودتان را پاك مشماريد. او به [حال‌] كسى كه پرهيزگارى نموده داناتر است. (۳۲) 

 أَفَرَأَيْتَ الَّذِي تَوَلَّى ﴿٣٣﴾ پس آيا آن كسى را كه [از جهاد] روى برتافت ديدى؟ (۳۳) 

وَأَعْطَى قَلِيلًا وَأَكْدَى ﴿٣٤﴾ و اندكى بخشيد و [از باقى‌] امتناع ورزيد. (۳۴)

أَعِندَهُ عِلْمُ الْغَيْبِ فَهُوَ يَرَى ﴿٣٥﴾ آيا علم غيب پيش اوست و او مى‌بيند؟ (۳۵) 

أَمْ لَمْ يُنَبَّأْ بِمَا فِي صُحُفِ مُوسَى ﴿٣٦﴾ يا بدانچه در صحيفه‌هاى موسى [آمده‌] خبر نيافته است؟ (۳۶) 

وَإِبْرَاهِيمَ الَّذِي وَفَّى ﴿٣٧﴾ و [نيز در نوشته‌هاى‌] همان ابراهيمى كه وفا كرد: (۳۷) 

أَلَّا تَزِرُ وَازِرَةٌ وِزْرَ أُخْرَى ﴿٣٨﴾كه هيچ بردارنده‌اى بار گناه ديگرى را بر نمى‌دارد. (۳۸) 

 وَأَن لَّيْسَ لِلْإِنسَانِ إِلَّا مَا سَعَى﴿٣٩﴾ و اينكه براى انسان جز حاصل تلاش او نيست. (۳۹) 

 وَأَنَّ سَعْيَهُ سَوْفَ يُرَى ﴿٤٠﴾ و [نتيجه‌] كوشش او به زودى ديده خواهد شد. (۴۰) 

 ثُمَّ يُجْزَاهُ الْجَزَاء الْأَوْفَى﴿٤١﴾ سپس هر چه تمامتر وى را پاداش دهند.(۴۱)

وَأَنَّ إِلَى رَبِّكَ الْمُنتَهَى ﴿٤٢﴾  و اينكه پايان [كار] به سوى پروردگار توست. (۴۲) 

 وَأَنَّهُ هُوَ أَضْحَكَ وَأَبْكَى﴿٤٣﴾ و هم اوست كه مى‌خنداند و مى‌گرياند. (۴۳) 

وَأَنَّهُ هُوَ أَمَاتَ وَأَحْيَا ﴿٤٤﴾ و هم اوست كه مى‌ميراند و زنده مى‌گرداند. (۴۴)