خاموش بودن ، نصف حکمت است.
تعقيب نکردن ديگران،نصف آرامش است.
مداخله نکردن در کار ديگران،نصف ادب است.
من از دنيا دريافتم که:
کسي که قوي تر بود؛ کمتر زور مي گفت.
کسي که راحت تر مي گفت اشتباه کردم ، اعتماد به نفس بالايي داشت.
کسي که صدايش آرام تر بود،حرفهايش نفوذ بيشتري داشت.
کسي که خودش را واقعا دوست داشت، بقيه را واقعي تر دوست داشت.
و کسي که بيشتر طنز مي گفت؛ به زندگي جدي تر نگاه مي کرد.
به تعداد آدم هاي روي کره ي خاکي ، تفاوت فکر و نگرش وجود دارد !!
پس اين را بپذير :
کسي که تفکرش با تو متفاوت است ، دشمنت نيست ؛
انسان ديگري است با ديدگاهى ديگر.
فقط همين ...
اگر فقط همين يک اصل را بپذيريم ،
روابط مان بهتر خواهد شد.
و زندگى سرشار از آرامش توام با احترام و درک متقابل را تجربه خواهيم کرد .
به همين سادگي ....
