پاسخ به:چند سطر یادگاری
جمعه 2 مرداد 1394 11:14 AM
درد این ریل های بیچاره سکوت است
قطارها زیر پاهایشان آنها را لگد مال می کنند
بعد از سال ها سکوت
زنگ می زنند
و می گویند
این سرانجام فریاد های نکشیده است ...
☆☆ خداوندا، اراده ام را به زمان کودکی بازگردان ☆☆
☆☆ همان زمان که برای یکبار ایستادن هزار بار می افتادم اما نا امید نمی شدم ☆☆
