امیر عاشقان

علی (ع) و ستمگران زمان

امیرالمؤمنین، عمر خود را در پیکار با ستمگران، که خود را مسلمان معرفی می کردند، به سر برد. 

 آنهایی که حضرت امیر را به خیال خودشان نصیحت می کردند که شما یک مدتی معاویه را بگذارید در حکومت شما باشد و بعد که پایه حکومت شما قوی شد، آن وقت او را رد می کنید، به هیچ از آن حرف ها اعتنا نکردند و حجتشان هم این بود که یک نفر آدمی که برخلاف موازین الهی رفتار می کند و ظلم در بلاد راه می اندازد، من حتی برای یک آن هم، نمی توانم که او را حاکمش قرار بدهم. اگر حاکمش قرار می دادند یک حجت می شد برای اینکه، می شود یک فاسقی هم از طرف او حاکم شود! و حضرت امیر مضایقه کردند.