یاد یاران

نوروز و ايام عيد كه مي شد - در شرايط عادي جبهه و جنگ – تا پنج روز از صبحگاه خبري نبود. عيدي بچه ها، سكه هاي 1يك تا 50 ريالي و اسكناس هاي 100 تا 1000 ريالي متبرك به دست حضرت امام(س) بود؛ همچنين پول هايي كه يادگاري نوشته خود بچه ها يا فرماندهان بود.

غذاهاي اين ايام، بهترين غذاها بود و پذيرايي با ميوه و شيريني در همه جا داير. در كنار همه اين نعمت ها، مراسم جشن و سرور بود؛ تئاترها و نمايشنامه هاي نشاط آور كه بچه ها خود تهيه و اجرا مي كردند و نمايش فيلم هاي سينمايي كه زحمت تدارك آنها را نيروهاي واحد تبليغات مي كشيدند. در اين ايام، بچه ها راه مي افتادند براي عرض تبريك؛ از محل فرماندهان شروع مي كردند و بعد به سنگرهاي مجاور مي رفتند؛ در حالي كه همه با هم مي گفتند: برادرا، برادرا عيد شما مبارك! اهل سنگر هم جوابي مي دادند يا به شوخي مي گفتند و از ميهمانان دعوت مي كردند به داخل سنگر آنها بروند و پذيرايي شوند.