یاد یاران

شبهايي که دعا برقرار بود، و بچه ها هيئت داشتند، عده اي روزش را روزه نذر مي کردند و روزه مي گرفتند خيلي مراقب بودند و به اصطلاح قبل از دعا دست به عصا راه مي رفتند تا بلکه بتوانند موقع دعا بهره بيشتري ببرند و ذهن و زبانشان با محافظتي که در اعمال کرده اند کدورت کمتري داشته و در دعا حال خوشتري پيدا کنند، در تنگي جا و کمبود فضا با فشار نياوردن به ديگران و ايجاد نکردن مشغوليت فکري براي آنها، به وسيله جمع تر نشستن، سرپا ايستادن و در شرايطي بيرون رفتن و از دور گوش به بانگ جرس قافله اهل دل دادن ملاحظه ديگران را مي نمودند.