یاد یاران

رسم بود بين بچه ها كه يكي تسبيح خود را به ديگري مي داد و با او شرط مي كرد كه مثلا روزي 100 صلوات بفرستد؛ يا در هر نماز او را دعا كند.

براي اين كه بچه ها خودشان را مقيد كرده باشند به ذكر دائم، بين خود و برادران حاضر در چادر شرط مي كردند و عهد مي بستند كه در طول هفته هر يك تعدادي صلوات بفرستد، يا فقط هر قدر که دلش مي خواهد يا مي تواند؛ تا با محاسبه اي که در پايان هفته مي کنند، ببينند چقدر توانسته اند اين توفيق را داشته باشند. بودند چادرهايي كه در ظرف يك هفته 70، 80 هزار صلوات فرستاده بودند.