بیماری مِنِیر
دوشنبه 19 خرداد 1393 5:50 PM
بیماری مِنِیر افزایش مایع درون مجاری نیمدایره گوش داخلی که مسؤول حفظ تعادل هستند. افزایش مایع با بالا بردن فشار در گوش داخلی، باعث اختلال تعادل و گاهی کاهش شنوایی میشود. در 85%-80% موارد، تنها یک گوش درگیر میشود. منیر معمولاً بزرگسالان سنین 60-30 سال را مبتلا میسازد و در خانمها مختصری شایعتر از آقایان است.
علایم زیر در طی هر حمله حاد بیماری بروز میکنند:
کاهش شنوایی که با هر حمله تشدید میگردد. علایم احتمالی همراه علایم فوق عبارتند از:
علت دقیق آن نامشخص است. علت پیشنهادی عبارتست از واکنش گوش داخلی نسبت به آسیبهای مختلف. در این بیماری افزایشی در میزان مایع لابیرنت غشایی (کانالهایی در گوش داخلی که مسؤول کنترل تعادل هستند) دیده میشود.
تا حد امکان از عوامل خطرساز فوقالذکر اجتناب کنید.
حملههای بیماری منیر سالها تکرار میشود. برخی علایم آن قابل کنترل است. این بیماری با وجود آزاردهنده بودن، تهدیدی برای حیات محسوب نمیشود.
بررسیهای تشخیصی ممکن است شامل آزمایشهای خون جهت رد سایر بیماریها، آزمونهای شنوایی مختلف، و امآرآی برای رد تومور عصب شنوایی باشد.
درمان این بیماری معمولاً شامل استراحت و تجویز داروهایی برای کنترل علایم است.
از خیره شدن به منبع نور و کتاب خواندن در طی حملات خودداری کنید.
در برخی بیماران دچار منیر مزمن ممکن است از اقدام جراحی بر روی لابیرنت مبتلا استفاده شود.
برای درمان حمله حاد، آتروپین یا دیازپام وریدی، یا برچسب پوستی اسکوپولامین ممکن است تجویز گردد.
اگر شما یا یکی از اعضای خانواده تان دچار علایم بیماری منیر باشید.
بروز موارد زیر در طی درمان:
از همه دل بریده ام،دلم اسیر یک نگاست،تمام آرزوی من زیارت امام رضـــــــــاست
