حضور قلب

ابوحمزه‏ ثمالی می‏گوید: علی بن الحسین علیه‏السلام را دیدم که هنگام خواندن نماز، عبا از یک طرف شانه‏اش افتاد ولی آن حضرت اعتنایی نکرد تا نماز به پایان رسید. پس از پایان نماز از آن بزرگوار پرسیدم چرا عبا را دوباره به شانه خود نینداختید؟ فرمود: وای بر تو، آیا می‏دانی که در محضر چه کسی قرار داشتم. توجه داشته باش که بنده به همان اندازه‏ای که از نماز حضور قلب دارد، نمازش قبول می‏شود. [1] . 

پی نوشت ها: 
[1] بحارالانوار، ج 46، ص 66.