عبادت

عبدالملک، پنجمین خلیفه اموی به امام سجاد علیه‏السلام عرض کرد: «چرا آن همه در عبادت زحمت می‏کشی؟ تو پاره تن پیامبر صلی الله علیه و آله و بسیار به آن حضرت نزدیک هستی و دارای کمالات عظیم می‏باشید و در این جهت نظیر نداری؟!» 
امام سجاد علیه‏السلام فرمود: آنچه گفتی از توفیقات و عنایات الهی است که به من عطا فرموده است. «فاین شکره علی ما انعم؟» پس شکر و سپاس در برابر نعمتهایی که خداوند عطا فرموده است کجا رفت؟ سپس عبادت رسول خدا صلی الله علیه و آله را توصیف نمود که آن حضرت در برابر معترضین می‏فرمود: «آیا بنده سپاسگزار نباشم.» آنگاه امام سجاد علیه‏السلام فرمود: 
«والله لو تقطعت اعضایی، و سالت مقلتای علی صدری لن اقوم لله جل جلاله بشکر عشر العشیر من نعمة واحدة من جمیع نعمه التی لا یحصیها العادون...» سوگند به خدا، اگر بر اثر عبادت، اعضایم بریده گردند و چشمهایم از کاسه بیرون آیند و روی سینه‏ام بیفتند، نمی‏توانم شکر یک دهم یک نعمت از میان همه نعمتهایش را که شماره کنندگان قادر به شمارش آنها نیستند، ادا کنم. [1] . 

پی نوشت ها: 
[1] بحارالانوار، ج 46، ص 57.