خدا می داند ...

شوق ديدار خداراست،بگذار بيست شويم،
فصل باران دل آراست ،بگذار خيس شويم.

زين همه رحمت وباران همه ي دشت مصفّا،
جشن گلهاي شكوفاست،بگذارخيس شويم.

اگر هم آتش لطفش،بوسه زد سينه ي ما را،
آه تبدار گواراست،بگذار خيس شويم.

اگر هم از عطش يار،سينه ها سوخت به مجمر،
فصل باران گل آراست ، بگذار خيس شويم.

گونه گر سرخ شد از بوسه ي تبدار گلِ ناز،
شوق باران بهاراست،بگذار خيس شويم.