پاسخ به:خودشناسی
یک شنبه 21 آذر 1389 11:51 AM
|
امیر (Amir)
|
| بدون تردید كسانی كه امیر را میشناسند متوجه این موضوع شدهاند كه او كمی بزرگ تر از سنش فكر میكند. او همیشه سنجیدهتر و پختهتر از همسن و سالانش رفتار میكند و خواستهایش نیز فراتر از خواستهای آنهاست. برای امیر خانه و خانواده به عنوان نهادی كه مستقیماً به او وابسته است، مهم ترین جایگاه را دارد. او خودش را ستون و اصل خانواده میپندارد و دوست دارد خانهاش محیطی امن و پر از آرامش باشد. چون تنها در چنین محیطی است كه میتواند از بودن در كنار خانواده و دوستانش لذت ببرد و احساس آرامش و رضایت كند. البته اگر بخواهیم منصفانه قضاوت كنیم، امیر همه چیز را در این زمینه فراهم میكند و تمام مسوولیتهایش را با كفایت و لیاقت تمام انجام میدهد. شاید در این باره بتوان گفت امیر از معدود مردهایی است كه خانوادهاش گله و شكایتی از او نخواهند داشت. چون او به همه چیز توجه دارد و سعی میكند تمام مسائل و مشكلات را حل كند و در كل برای خانوادهاش سنگ تمام میگذارد! او بسیار پرتلاش است و زمانیكه بر روی موضوعی تمركز كند، به جرات میتوان گفت هیچ چیز نمیتواند این تمركز را به هم بزند. اما متاسفانه در بعضی موارد بیش از اندازه در نحوه تفكرش احساس استقلال میكند و در شرایطی كه لازم است برای همفكری و مشورت از دیگران كمك نمیگیرد. چون تصور میكند چنانچه نظرات دیگران را بپذیرد به نوعی به آنها وابستگی پیدا میكند و این مساله به شدت برای او ناخوشایند است. اگرچه امیر ترجیح میدهد همه به او تكیه كنند و از اینكه تكیهگاه دیگران باشد لذت میبرد، اما خودش به هیچوجه تمایلی به وابستگی به دیگران ندارد. و اما نكته آخر: امیر به سختی به شما قول انجام كاری را خواهد داد. هر چقدر هم در این مورد اصرار به خرج دهید، نتیجه فرقی نخواهد داشت. چون برای امیر حرفش به معنی سند تضمین انجام كار است و وقتی به كسی قولی بدهد، وظیفه اخلاقی خود میداند به هر شكل ممكن به قولش عمل كند. حتی ممكن است در این راه مشكلات فراوانی برای خودش بهوجود بیاید. به همین دلیل هم در قول دادن بسیار محتاطانه عمل میكند. |
| روزنامه تهران امروز |
