شیخ بهائی در مصر با یکی از علمای بزرگ اهل سنت ارتباط دوستانه داشت و به او اظهار می کرد که از اهل سنت است. یک روز آن عالم سنّی به شیخ بهائی گفت: «شیعیانی که در ایران با شما هستند، در مورد ابوبکر و عمر چه نظری دارند؟»
شیخ فرمود: آنها دو حدیث برای من بیان کردند که از جواب آن عاجز ماندم. آنها می گویند مسلم در صحیح خود روایت می کند که پیامبر(ص) فرموده: «هر کس فاطمه(س) را اذیت کند، مرا اذیت کرده و هر کس که مرا اذیت کند، خدا را اذیت کرده است؛ و هر کس که خدا را اذیت کند کافر است». همچنین در صحیح مسلم، پنج ورق آن طرف تر روایت شده «فاطمه (س) از دنیا رفت در حالی که نسبت به ابوبکر و عمر، غضبناک بود. » و من نتوانستم جواب این شبهه را بدهم.
عالم سنّی گفت: «بگذار من امشب آن کتاب را مطالعه کنم. فردا جواب خواهم داد. » فردا صبح، عالم نزد شیخ آمد و گفت: «من همیشه به تو می گفتم که این شیعه ها در نقل حدیث دروغ می گویند. دیشب صحیح مسلم را نگاه کردم؛ ولی دیدم بین این دو حدیث، بیش از پنج ورق فاصله است»
قصص العلماء، ص 236.
