کیبورد نوشته هام

برگ ریزان پائیز را تصور کن....هنگام ریختن برگ ها بروی زمین
دقیقا لحظه ی معلق بودنشان...
آنجایی که نمی دانند به زمین تعلق دارند یا به آسمان...
مثل حال بعضی از آدمها که نه آرومند، نه آشوبند
کاری به کار این آدمها نداشته باشید، در لحظه هاشان رهایشان کنید...
آنها گاهی گم میشوند بین گذشته و آینده...