پاسخ به:سخنان معصومین
جمعه 19 آذر 1389 8:38 PM
امام علی (ع) می فرمایند:
فى صِفَةِ النَّبىِّ (ص) ـ طَبيبٌ دَوّارٌ بِطِبِّهِ قَد اَحكَمَ مَراهِمَهُ وَ اَحمى (اَمضى) مَواسِمَهُ يَضَعُ ذلِكَ حَيثُ الحَاجَةُ اِلَيهِ مِن قُلوبٍ عَمىٍ وَ آذانٍ صُمٍّ وَ اَلسِنَةٍ بُكمٍ مُتَتَبِّعٌ بِدَوائِهِ مَواضِعَ الغَفلَةِ وَ مَواطِنَ الحَيرَةِ...
پيامبر (ص) پزشكى بودند كه با دانش خود، همواره در ميان مردم مىگشتند، مرهمهايشان را به خوبى فراهم و ابزار كارشان را آماده مىساختند و آنها را هرجا كه لازم بود، مىگذاردند، در دلهاى كور و گوشهاى كر و زبانهاى گنگ. غفلتگاهها و جايگاههاى حيرت را جستجو و با داروى خود، آنها را درمان مىكردند
نهج البلاغه، از خطبه 108
