حس همدردي 1
دوشنبه 19 اسفند 1392 3:14 PM
راوي :همرزم شهيد
منبع :سايت ساجد
روزي ، يكي از كارمندان شعبه برق پايگاه بوشهر در حين انجام وظيفه دچار برق گرفتگي شده و به رحمت ايزدي پيوست . در آن زمان مسئوليت دفتر فرماندهي پايگاه ( جناب سرهنگ ياسيني ) را به عهده داشتم . فرداي آن روز علي رغم همه مشكلات اداري و ماموريت هايي كه به پايگاه محول شده بود ، فرمانده پايگاه مرا صدا كرد تا به اتفاق ، در مراسم تشييع آ ن مرحوم شركت نماييم . بدين منظور با ايشان وچند نفر ديگر از همكاران راهي منزل آن مرحوم شديم . پس از انجام مراسم ويژه در جلوِ منزل و طي مسافتي نسبتا طولاني ، قرار شد تا جنازه متوفي به وسيله آمبولانس به گورستان بوشهر( بهشت صادق) انتقال يابد و مراسم خاكسپاري صورت پذيرد . از آن جايي كه انجام بسياري از كارها را ناتمام گذارده و نگران انجام امور محوله بوديم ، با همفكري دوستان تصميم گرتيم كه به ايشان پيشنهادكنيم تا در صورت موافقت به همين مقدا بسنده كرده و به دفتر كارمان بازگرديم . وقتي با ايشان در ميان گذاشتيم ، تاملي كرد و گفت :« چگونه مي توانم فرزندان صغيرش را كه داغ از دست دادن پدر بر دل دارند تنها بگذارم ؟!»ما كه از بيان چنين پيشنهادي شرمنده شده بوديم ، هيچ نگفتيم و د دل دقت عمل و محبت پدرانه اش را تحسين كرديم . ايشان در طول مسير، فرزندان او را همراهي مي كرد و با كلام پر مهر و پدرانه خود آنان را تسلي مي داد . او تا پاين مراسم خاكسپاري در بالاي مزار آن مرحوم حضور داشت و حضورش قوت قلبي براي خانواده وي بود . ايشان تا زمان شهادت ، هيچ گاه اين بچه هاي پدر از دست داده را فراموش نكرد. به طور مستمرو به طرق گوناگون به آنها كمك مي كرد و همچون پدري مهربان به آنان عشق مي ورزيد و چراغ هدايتشان بود .
(سرهنگ ولي دهقان، شهيد عليرضا يا سيني )
از همه دل بریده ام،دلم اسیر یک نگاست،تمام آرزوی من زیارت امام رضـــــــــاست
